Książki potrafią w niezwykle delikatny sposób oswajać dzieci z tym, co nowe, nieznane i czasem budzące niepokój. Obserwując bohaterów, ich emocje i doświadczenia, dziecko może odkrywać świat i uczyć się życia, nie opuszczając bezpiecznego środowiska. Dziś chciałabym zaproponować Wam sięgnięcie po książkę, która mówi o nocowaniu u kolegi. Nocowanki to dziś ważny temat, dzieci chcą się odwiedzać i z pewnością rozmawiają o tym między sobą. Zanim jednak dziecko uda się na noc do zaprzyjaźnionego domu, warto przeczytać z nim historię Franklina, który zaprasza Misia. Książka może być punktem wyjścia do rozmowy o emocjach, pierwszym rozstaniu z bliskimi. Może pomóc dzieciom przygotować pierwszego nocowania poza domem bez rodziców.

Paulette Bourgeois, „Franklin zaprasza Misia”, ilustracje: Brenda Clark, tłumaczenie: Patrycja Zarawska, Bielsko-Biała: Wydawnictwo Debit, br.

Liczba stron: 32

Wiek: 3+

Książka jest kierowana przede wszystkim do dzieci w wieku przedszkolnym, około 3-6 lat, które dopiero zaczynają poznawać bogaty świat relacji i wielkich problemów małych ludzi. Przedstawia historię znanego i lubianego bohatera serii książek i kanadyjsko-francusko-amerykańskich animacji - żółwia Franklina, który zaprasza swojego kolegę na nocowanie. Opowieść koncentruje się na emocjach dziecka związanych z pierwszym rozstaniem z rodzicami, pobytem w nowym miejscu oraz przyjaźnią i troską za drugą osobę.

Franklin bardzo się cieszy na myśl o pierwszym nocowaniu kolegi w jego domu. Uważa, że jest już wystarczająco duży i samodzielny, żeby to zorganizować. Wszystko dokładnie przygotowuje, sprawdza, czy jest jedzenie w spiżarni, „sprząta nawet w swoim pokoju”. Jego kolega, Miś, również bardzo cieszy się na nocowanie i pakuje swoje rzeczy.

Spotkanie rozpoczyna się w świetnej atmosferze. Nasi bohaterowie od razu zaczynają się bawić, a nawet „rozkładają namiot, zrobiony z obrusa i szczotki na długim kiju”. Na zakończenie fantastycznego wieczoru rozpalają ognisko, śpiewają, jedzą kiełbaski i pianki. Franklin jest bardzo zadowolony, ponieważ wszystko przebiega dokładnie tak, jak sobie zaplanował. Miś również cieszy się ze wspólnie spędzonego czasu.

Nadchodzi jednak pora snu. Chłopcy przygotowują się do spania w namiocie. Miś zaczyna jednak tęsknić za domem. Mówi Franklinowi, że źle się czuje. Franklin szybko reaguje na zły nastrój Misia. Zaczyna mu więc pomagać. Zabiera go do swojego pokoju, mówi ulubionemu króliczkowi kolegi „dobranoc” dokładnie tak, jak jego mama. Miś zaczyna czuć się bezpiecznie i wkrótce nasi bohaterowie zasypiają. Rano jedzą „królewskie śniadanie”, a miś chwali się dobrym snem. Nocowankę wszyscy uznają za udaną.

Z recenzowanej książki dzieci mogą nauczyć się organizowania nocowania u kolegi lub koleżanki. Jeśli nie brały wcześniej udziału w takim wydarzeniu, to mogą zobaczyć, jaki może być jego przebieg i co warto przygotować przed nim. Uczą się, że trzeba przygotować miejsce do spania, wszystkie potrzebne rzeczy - np. piżamę, szczoteczkę do zębów, ubrania na następny dzień i ulubioną zabawkę, pomyśleć o jedzeniu i napojach, a także wymyślić zabawy i atrakcje na wspólne spędzanie czasu. Mały czytelnik uczy się również, że plan trzeba dostosować nie tylko do swoich potrzeb, lecz także do gościa, dla którego noc w obcym domu może być początkowo trudna i niekomfortowa. Dobra organizacja powinna uwzględniać potrzeby i samopoczucie gościa. Najważniejsza jest przyjaźń i dobra zabawa, a nie to, czy wszystko przebiegnie idealnie.

Z książki „Franklin zaprasza Misia” dzieci uczą się także wartości przyjaźni i troski za druga osobę. Franklin jest dobrym przyjacielem. Zauważa, że Miś naprawdę tęskni za domem i boi się nocy w obcym miejscu, więc stara się mu pomóc. Nie skupia się na sobie, tylko na Misiu, który przeżywa trudne emocje. Franklin wspiera go i wymyśla różne sposoby, które mogą pomóc Misiowi oswoić lęk. Na przykładzie Misia można się także nauczyć, że nowe sytuacje, takie jak pierwsze nocowanie poza domem, mogą być trudne, ale można stopniowo się z nimi oswoić.

Książka uczy nie tylko wrażliwości na uczucia innych, lecz także rozmawiania o swoich emocjach. Miś mówi Franklinowi, że tęskni za „swoim pokojem”, nie ukrywa swoich uczuć. Dziecko uczy się, że emocje - nawet te trudne - to nie wstyd. Zawsze można poprosić o pomoc, zadzwonić do bliskich i porozmawiać z nimi. Strach czy tęsknota są naturalnymi emocjami i można o nich rozmawiać oraz szukać sposobów na ich przezwyciężenie.

Ilustracje w recenzowanej książce są utrzymane w ciepłych, wyrazistych kolorach i zawierają dużo przyciągających uwagę szczegółów. Dobrze oddają świat Franklina i jego przyjaciół. Są ważnym uzupełnieniem historii, dzięki któremu małym czytelnikom łatwiej wyobrazić sobie czytaną historię. Grafiki będą szczególnie istotne dla dzieci, które nie potrafią jeszcze samodzielnie czytać i słuchają książeczki czytanej przez rodzica. Pomogą im lepiej skupić uwagę na przedstawionej historii oraz ułatwią zrozumienie jej treści.

Język książki jest prosty, zrozumiały i dostosowany do małych dzieci, dzięki czemu historia nadaje się również do samodzielnego czytania. W dialogach bohaterowie mówią naturalnym, codziennym językiem, co pozwala na łatwe zrozumienie i utożsamienie się z bohaterami.

Zapraszam do biblioteki Centrum Kształcenia Ustawicznego im. Henryka Sienkiewicza w Białymstoku Białostockiego Centrum Edukacji, by wypożyczyć recenzowaną książkę.

Magdalena Bienasz

Zdjęcia pochodzą z zasobów własnych biblioteki Centrum Kształcenia Ustawicznego im. Henryka Sienkiewicza w Białymstoku Białostockiego Centrum Edukacji.

Wszystkie umieszczone w tekście cytaty pochodzą z książki: Paulette Bourgeois, „Franklin zaprasza Misia”, ilustracje: Brenda Clark, tłumaczenie: Patrycja Zarawska, Bielsko-Biała: Wydawnictwo Debit, br.