Czy wiecie jaki jest największy gryzoń świata? To kapibara. Wasze dzieci z pewnością mają tego świadomość, ponieważ to sympatyczne zwierzątko stało się bardzo popularne w Internecie i pojawia się w memach oraz filmikach, szczególnie na platformie TikTok. Zaczęto nawet tworzyć zabawki, ubrania i akcesoria z wizerunkiem tego gryzonia. Dziś moda na kapibary wydaje się przemijać, jednak to urocze zwierzątko dalej wzbudza sympatię u dzieci, a jego aparycja kojarzy się ze spokojem i harmonią.

Jeśli macie w domu małego fana kapibar, zaproponujcie mu przeczytanie książki „Być jak kapibara” Michaeli Fabbri, która opowiada o młodej kapibarze wprowadzającej małego czytelnika w swój świat. Nie jest to jednak książka przyrodnicza pełna ciekawostek o królestwie zwierząt lecz prosta, refleksyjna opowieść o stosunku do świata ukazana z perspektywy jednej małej kapibary.

Michaela Fabbri, „Być jak kapibara”, tłumaczyła z włoskiego: Eliza Piotrowska, Poznań: Media Rodzina, 2023.

Liczba stron: 40, Dla kogo: 5+

W „Być jak kapibara” głównym bohaterem i jednocześnie narratorem jest – jak wskazuje tytuł – kapibara, która opowiada o sobie w pierwszej osobie. Dzięki temu czytelnik poznaje jej myśli i emocje niejako „od środka”, bez niewiarygodnych pośredników. Pierwszoosobowa narracja ułatwia dziecku zrozumienie zwierzaka i utożsamienie się z nim. Kapibara mówi o sobie: „nie jestem myszą. Nie jestem bobrem. Nie jestem wydrą ani świstakiem”, chce się więc wyróżnić w bogatym królestwie zwierząt, jest świadoma swojej wyjątkowości. Jest w pełni upersonifikowana, śmieje się, robi żarty – przebiera się nawet za wieloryba – a przy tym jest wrażliwa, a nawet lubi poezję. Nasza bohaterka-narratorka jest bliska małemu czytelnikowi, ponieważ jak większość dzieci lubi „bawić się, odkrywać świat, spacerować”. Mówi o sobie także , że „uwielbia zwyczajne życie”, cieszy się codziennością, a obserwacja otaczającej jej rzeczywistości pozwala jej na wyciąganie prostych, ale ważnych wniosków o życiu. Lubi leżeć i przytulać się do innych. Nazywa się także „leniuchem”, jest więc autentyczna, nie ukrywa swoich wad, a wręcz przeciwnie – pokazuje całe spektrum swojego charakteru. W pełni akceptuje siebie, co wyraźnie wybrzmiewa w uporządkowanej narracji. Jest spokojna i opanowana, nie reaguje gwałtownie, unika konfliktów. Ma mnóstwo przyjaciół w świecie zwierząt, jest towarzyska, ale najbardziej ceni sobie przebywanie z innymi kapibarami.Ma również bardzo rozbudowany świat wewnętrzny, którym dzieli się z małym czytelnikiem. […]

Cały artykuł pod linkiem: https://ckubialystok.pl/2026/04/24/ksiazka-laczy-rodzine-czyli-biblioteka-poleca-29/